1. ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΚΑΙ Η ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ
Από την Καισαρεία στο Κοντοσκάλι
Οι ρίζες της οικογενείας του ξεκινούν από την Καισαρεία της Καππαδοκίας, με τα κλωνάρια της να ανθίζουν στο Κοντοσκάλι της πάλαι ποτέ Βασιλίδος των Πόλεων. Ο ίδιος γεννήθηκε το 1940.
Τρεις γενεές μυημένων εργατών της ψαλτικής τέχνης
Προέρχεται από γόνο οικογενείας Πρωτοψαλτών και Μουσοτραφών εργατών της Βυζαντινής Μουσικής και του Ιερού Αναλογίου στην Κωνσταντινούπολη επί τρεις γενεές. Από αυτές ξεχώρισαν ο Κυριάκος, επονομαζόμενος «Καλόγηρος», και ο Νικόλαος, γνωστό μέλος της Πατριαρχικής Επιτροπής του 1881. Ο ίδιος φέρει το όνομα του θείου του («Τάκης»), ο οποίος ίδρυσε με Πατριαρχική Εντολή τη Μουσική Ακαδημία στην Τραπεζούντα.
2. Η ΜΑΘΗΤΕΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΟΔΟΣ ΣΤΟ ΑΝΑΛΟΓΙΟ
Τα πρώτα βήματα δίπλα στον πατέρα Κυριάκο
Με την είσοδό του στο Δημοτικό Σχολείο άρχισαν τα πρώτα του βήματα στις κλίμακες της Βυζαντινής Μουσικής με τη βοήθεια του πατέρα του, Κυριάκου. Από εκείνον απέκτησε το γνήσιο Πατριαρχικό ύφος και έμαθε σε βάθος την τυπική διάταξη των ιερών ακολουθιών, με αποτέλεσμα κληρικοί και συνάδελφοι να ζητούν διαρκώς τη γνώμη του.
Η θητεία κοντά στους κορυφαίους Δασκάλους και τον Θρασύβουλο Στανίτσα
Σε ηλικία 10 ετών γνωρίστηκε με τον Θεόδωρο Χατζηθεοδώρου και διορίστηκε στον Δεξιό Χορό του Μητροπολιτικού Ναού Αθηνών υπό τον Περιστέρη. Σπούδασε κοντά σε μεγάλους πρωτοψάλτες όπως οι Βλαχόπουλος, Γεωργιάδης και Ρουσσινόπουλος, ενώ καθοριστική υπήρξε η 30χρονη επικοινωνία του με τον Νίκο Σαλτάρη. Αργότερα απέκτησε το «λούστρο» στην ψαλμωδία δίπλα στον Δημήτριο Μαγούρη και τελειοποιήθηκε μουσικά μέσω της πολύχρονης συνεργασίας του ως δομέστικος και στενός φίλος του Άρχοντα Πρωτοψάλτη Θρασύβουλου Στανίτσα.
 |
| ο Άρχων Πρωτοψάλτης της Αγιωτάτης Αρχιεπισκοπής Κων/λεως με τον Πρωτοψάλτη Άκη Ν. Λιλιόπουλο τον Νίκο & τον Θανάση Λιλιόπουλο στην οικία του |
Οι 24 ογκώδεις τόμοι και η «Μελίρρυτος Κυψέλη»
Το κύριο έργο του περιλαμβάνει τη μελοποίηση νέων μελών σε πατροπαράδοτες γραμμές (Οκτώηχος, Τριώδιο, Μεγάλη Εβδομάδα, Πεντηκοστάριο, εορτολόγιο και καταβασίες). Το συνολικό του έργο αποτελείται από 24 ογκώδεις τόμους. Το 2000 εξέδωσε τον Α' Ήχο με μαθήματα Όρθρου και Λειτουργίας, ενώ το 2004 κυκλοφόρησε ο πρώτος τόμος της ενότητας «Μελίρρυτος Κυψέλη» με τίτλο «Εσπερινός». Οι ειδικοί βεβαιώνουν ότι το συγγραφικό του έργο ξεπερνά το ένα τρίτο του συνολικού έργου όλων των μουσικοσυνθετών από την Άλωση της Πόλης έως σήμερα.
Η μεταγραφή 1800 δημοτικών τραγουδιών στη Βυζαντινή Σημειογραφία
Έχει ασχοληθεί επισταμένα με το δημοτικό τραγούδι ως άριστος εκτελεστής, μεταφέροντας περισσότερα από 1.800 δημοτικά τραγούδια και πάνω από 110 μονέδες στη Βυζαντινή Σημειογραφία. Επιπλέον, διατηρεί ένα από τα μεγαλύτερα φωνοαρχεία Βυζαντινής Μουσικής στον ελλαδικό χώρο με τις φωνές των μεγαλύτερων πρωτοψαλτών.
4. Η ΚΟΡΥΦΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΟΦΦΙΚΙΟ ΤΟΥ ΑΡΧΟΝΤΟΣ
Η απονομή του τίτλου από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο
Τον Μάρτιο του 1993, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κ.κ. Βαρθολομαίος τού απένειμε το Οφφίκιο του Άρχοντος Πρωτοψάλτου της Αγιωτάτης Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως, εντελλόμενος την ανάλογη τιμή και αναγνώριση ανάμεσα στους οφφικιάλους του Οικουμενικού Θρόνου.
Η συγκινητική χειροθεσία στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνας Πειραιώς
Λόγω κωλύματος μετάβασης στην Πόλη, την τελετή και το Πατριαρχικό Πιττάκιο εκτέλεσε ο Μητροπολίτης Πειραιώς κ.κ. Καλλίνικος κατόπιν εντολής του Πατριάρχη. Η τελετή πραγματοποιήθηκε κατ' απαίτηση του ιδίου στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνας Πειραιώς, ακριβώς στον χώρο όπου πρωτοέψαλλε επίσημα ως ιεροψάλτης 40 χρόνια πριν, το 1953, ξεκινώντας τη μακρά του σταδιοδρομία στο λεκανοπέδιο της Αττικής.
5. Η ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ
Ίδρυση του Συλλόγου «Οι Υμνῳδοί» και του «Φροντιστηρίου του Ιεροψάλτου»
Το 1978 δημιούργησε το «Φροντιστήριο του Ιεροψάλτου» στον Άγιο Ελευθέριο Καμινίων, διδάσκοντας θεωρία, τυπικό και εκτέλεση σε 14 κληρικούς και συναδέλφους. Το 1986 ίδρυσε τον Σύλλογο Διάσωσης και Διάδοσης της Εθνικής Παραδοσιακής Μουσικής «ΟΙ ΥΜΝΩΔΟΙ», διαπρέποντας ως Πρόεδρος και Χοράρχης σε συναυλίες σε όλη την Ελλάδα.
Πολέμιος των εξτρεμιστών και θεματοφύλακας της Πατριαρχικής νοοτροπίας
Υπήρξε πρωτεργάτης της ίδρυσης του συλλόγου «ΟΙ ΥΠΕΡΜΑΧΟΙ» και συνυπέγραψε το 2000 το βιβλίο «Η Βυζαντινή Μουσική, η Κοιτίδα της... και οι Επίδοξοι Μεταρρυθμιστές», αντιτασσόμενος σθεναρά στους εξτρεμιστές και στις θεωρίες του Σίμωνα Καρά. Παράλληλα, διέπρεψε ως δημοσιογράφος και γενικός γραμματέας της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού Τύπου, στηλιτεύοντας με τα άρθρα του κάθε απόκλιση από την παράδοση.
){kind=link}