ΧΡΗΣΤΟΣ ΦΛΕΡΗΣ (1936-2026) Έφυγε για την Ουράνια Πατρίδα ένας αγνός εργάτης του Ιερού Αναλογίου, ένας ταπεινός και ακοίμητος φρουρός της Ψαλτικής Τέχνης.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟΨΑΛΤΗ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ ΧΡΗΣΤΟ ΦΛΕΡΗ ΕΤΩΝ 90 (1936-2026+)

Οι ρίζες και η καταγωγή στον Λαύκο
Ο Χρήστος Φλέρης γεννήθηκε στον Λαύκο το 1936 και σφράγισε με την παρουσία, το ήθος και την ακλόνητη πίστη του μια ολόκληρη εποχή. Μεγαλωμένος σε μια σεβαστή οικογένεια, πορεύτηκε στη ζωή του έχοντας ως απόλυτο φάρο την αγάπη του για τα θεία. Παρότι διέθετε και μουσικές ικανότητες, παίζοντας διακριτικά ως μουσικός ορισμένα όργανα όπως ακορντεόν, πιάνο και φυσαρμόνικα, η καρδιά, η ψυχή και ολόκληρη η ύπαρξή του ήταν αδιάρρηκτα συνδεδεμένες αποκλειστικά με το ιερό αναλόγιο και τη βυζαντινή υμνωδία.

Άνθρωπος του μόχθου και της σκληρής εργασίας
Υπήρξε ένας αυθεντικός, ακούραστος άνθρωπος της βιοπάλης, επαγγελματίας αυτοκινητιστής με πολυετή και τιμία παρουσία τόσο στη Γερμανία όσο και στην Ελλάδα, ενώ κάποτε διατηρούσε και εστιατόριο. Παρά τις απαιτήσεις της επαγγελματικής του ζωής, η μεγάλη του αγάπη, το αληθινό του καταφύγιο και το σταθερό λιμάνι της ψυχής του παρέμεναν πάντοτε ο οίκος του Θεού και η διακονία του στο αναλόγιο.

Αφιλοκερδής διακονία και αφοσίωση στην Εκκλησία
Τα τελευταία σαράντα χρόνια διακόνησε αδιάλειπτα, ψέλνοντας κάθε Κυριακή και σε όλες τις μεγάλες εορτές στην κεντρική εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στη Μηλίνα, καθώς και σε κάθε απομακρυσμένο ξωκλήσι όπου υπήρχε ανάγκη. Υμνούσε και δόξαζε τον Θεό εντελώς δωρεάν, καθώς δεν έπαιρνε ποτέ χρήματα και δεν καταδεχόταν να λάβει ούτε ευρώ για τον Χριστό και την Παναγία, θεωρώντας τη διακονία του ιερό, ανεκτίμητο λειτούργημα ψυχής και όχι επάγγελμα.

Η ιερή παρακαταθήκη των τριών αδελφών στα αναλόγια
Η πορεία στα αναλόγια υπήρξε μια βαθιά ριζωμένη οικογενειακή παράδοση πίστης και προσφοράς. Τα τρία αδέλφια, ο Χρήστος, ο Θανάσης κι ο Δημήτρης, αφιερώθηκαν ψυχή τε και σώματι, βρίσκονταν πάντα εθελοντικά στα αναλόγια της Μηλίνας και του Λαύκου. Ο Δημήτρης κοιμήθηκε πριν από δύο χρόνια, ο Χρήστος πέρασε στην αιωνιότητα στις 24 Αυγούστου 2026, ενώ ο Θανάσης απομένει πια ο μόνος εν ζωή να συνεχίζει να ψέλνει εθελοντικά στον Λαύκο, συμπληρώνοντας μαζί πάνω από 40 χρόνια αδιάλειπτης διακονίας.

Η τελευταία υπόκλιση εν ώρα καθήκοντος
Η φωτογραφία που αποτυπώνει την τελευταία του παρουσία στο αναλόγιο τραβήχτηκε στις 15 Αυγούστου 2026, στη Θεία Λειτουργία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ημέρα κατά την οποία ο ναός γιόρταζε και αποτελούσε ημέρα πανηγυριού. Την ημέρα εκείνη, εν μέσω της λαμπρής αυτής πανηγύρεως, χτύπησε πέφτοντας εντός του ιερού χώρου, για να παραδώσει τελικά την αγνή του ψυχή στις 24 Αυγούστου 2026. Η εξόδιος ακολουθία του τελέστηκε την Τετάρτη 26 Αυγούστου 2026 στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μηλίνας, σφραγίζοντας με τον πιο συγκλονιστικό τρόπο την επίγεια πορεία του.

Η μετάβαση στην ουράνια πατρίδα
Ένας ήσυχος, πράος ψάλτης που ύμνησε και δόξασε τον Χριστό και την Παναγία από τα τρισβάθα της καρδιάς του αναχώρησε για την ουράνια πατρίδα στις 24 Αυγούστου 2026. Πλέον, συνεχίζει να υμνεί και να δοξάζει την Αγία Τριάδα, την Παναγία και τους Αγίους από τη χορεία των αγγέλων.